Δράσεις

Η παρέα του C’est la vie δημιουργήθηκε από τον Δημήτρη με μοναδικό γνώμονα τη διασπορά της αισιοδοξίας. Ο ένας δίνει δύναμη στον άλλον και όλοι μαζί δίνουμε δύναμη, χρώμα και χαρά στον τόπο μας και στους συμπολίτες μας. Το Graffiti είναι ένα από τα μέσα που χρησιμοποιούμε για να διαδώσουμε το μήνυμα μας και να σπείρουμε την αισιοδοξία σε μας και τους γύρω μας. Η τέχνη λοιπόν ως διέξοδο στα προβλήματα των ημερών μας, καρπός της οποίας είναι οι πολλές χαρούμενες ζωγραφιές σε σχολεία και πάρκα της καλαμαριάς.

ArtFestStreet Art FestΓειτονιέςΚαθαρίζοντας τις γειτονιέςΠάρκο χαμένων πατρίδων4ο-5ο Λύκειο Καλαμαριάς7ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς7ο Λύκειο Καλαμαριάς8ο Γυμνάσιο Καλαμαριάς10ο Δημοτικό Καλαμαριάς11ο Δημοτικό Καλαμαριάς

 

Graffiti C’est la vie Team

Η ομάδα του C’est la vie εν δράσει!


 

LogOut ft. D.Antoniou -Ας ειναι ονειρο αυτο

14 Οκτομβρίου 2015. Εννιά χρόνια μετά το ατύχημα μου (2006) βλέπω ένα όνειρο τρελό, ένα όνειρο από αυτά που βλέπει κανένας μονάχα μια φορά στη ζωή του. Ένας άγγελος έρχεται και μου προτείνει κάτι που θα μου αλλάξει τη ζωή για πάντα. Θα με κάνει «καλά» για 24 ώρες αλλά μετά θα με πάρει μαζί του ή θα με αφήσει στη ζωή με την αναπηρία μου για πολλά χρόνια ακόμη, χωρίς όμως να έχω ελπίδες να γίνω καλύτερα… Τι διάλεξα στο όνειρο μου;; Το τραγούδι τα λέει όλα…


 

C’est la vie – Έτσι είναι η ζωή

C’est la vie θα πει έτσι είναι η ζωή ! Αυτό το απελευθερωτικό μήνυμα στέλνουμε με τους φίλους μου μέσα από τα όμορφα γκράφιτι που κάνουμε στα σχολεία και τις γειτονιές της Καλαμαριάς (Θεσσαλονίκη).

 

Δολοφονικοί δρόμοι

Αυτή είναι μία από της βασικότερες διασταυρώσεις στο δήμο καλαμαριάς στην οποία κυριολεκτικά θέτω την ζωή μου σε κίνδυνο όταν προσπαθώ να τη διασχίσω. Κάνεις όμως δε νοιάζεται. Κάνεις δεν ασχολείται…


 

Δολοφονικά πεζοδρόμια vol1

Αποφάσισα να ανεβάσω αυτό το βίντεο όταν χρειάστηκε να διαβώ ένα καινούργιο πεζοδρόμιο σε ένα καινούργιο δρόμο και κυριολεκτικά μου ήταν αδύνατο καθώς το πεζοδρόμιο δεν ήταν αρκετά φαρδύ για να χωρέσει το αναπηρικό μου αμαξίδιο, οπότε και αναγκάστηκα να προχωρήσω μες το δρόμο, πλάι στα αυτοκίνητα, ρισκάροντας τη ζωή μου.


 

Δολοφονικά πεζοδρόμια vol2

Άλλη μία ειρωνεία από τους υπεύθυνους για τα πεζοδρόμια, καθώς έφτιαξαν αναπηρική ράμπα για να ανεβαίνουν τα αναπηρικά καρότσια στο πεζοδρόμιο χωρίς να ενδιαφέρονται για το εάν υπάρχει πεζοδρόμιο για να το διασχίσουν!


 

Προκλητικοί συμπολίτες για τα αναπηρικά παρκινγκ!

Αυτό το παράπονο με βαραίνει πιο πολύ απ’ όλα. Δε νιώθω θυμό μα απορία. Είναι δυνατόν να μην τους νοιάζει που μας δυσκολεύουν τόσο πολύ; Είναι δυνατόν κανένας να μην κάνει τίποτα για αυτό το χάλι;